Menu

طبع موزون سخن ساز

04-طبع-موزون-سخن-ساز

طَبعِ موزونِ سخن سازی اگر ساز بود

آن سخن ساز شکافنده ی هر راز بود

 

بال بر پیکری ار دست طبیعت رویاند

صاحبِ بال برازنده ی پرواز بود

 

طوطی است آن که به تقلید کند لفّاظی

ناظم است آن که به لفظی دهنش باز بود

 

بام عرش است نشیمنگه شاعر امّا

ناظمِ لفظ پَران خانه برانداز بود

 

شعر چون اطلس و بشناس که همچون کرباس

ای بسا نَسج که در کلبه ی بَزّاز بود

 

آه و افسوس که در یزد بگشتیم و نبود

آن که چون حافظ شیراز سرآواز بود

 

دارم امید سخن گستری از بین سران

سر برون آورد از یزد و سرافراز بود

 

قَدّ و سر بَرکَشد از مَمجعِ طوطی صفتان

پَرکَشَد تا ز بَرِ عَرش و چو شهباز بود

 

سایه ی لطفِ خداوند «جلالی» وَرنَه

بر سرِ ما نَه کَم از خطّه ی شیراز بود

 

یزد – پنج شنبه ۱۳۸۷/۱۲/۸

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *