ای مکّیان طریق صفا از کدام سوست
در مروه قبله گاهِ وفا از کدام سوست
این خشت و گِل نشانی و سنگ علامت است
این خانه ی خداست، خدا از کدام سوست
راه کمال جنّ و ملک از بشر جداست
اقصر طریق زین دو جدا از کدام سوست
ما غرقِ بحر و گودیِ گرداب حیرتیم
راه فنا به سویِ بقا از کدام سوست
بیت الحرام و کعبهِ کرّوبیانِ عرش
در دل نهفته، عرشِ خدا از کدام سوست
خواهی گرت نظر به کریم اوفتد ببین
دست گدا و دستِ دعا از کدام سوست
شد ثبت و حِفظ در ازل از بهر عارفان
در لوح، وَحی، راهِ حرا از کدام سوست
ما گوشِ دل به وحی و به هر سو نظاره گر
تا آن که بنگریم صدا از کدام سوست
با گوش کر چگونه صدا بشنود کسی
ای دیده خارِ قبله نما از کدام سوست
هم دیده هم دل تو «جلالی» خطا کند
در بندِ آن مباش خطا از کدام سوست
یزد ۱۳۷۸/۱۰/۱۵