۱-	من که از عاقبت خویش نباشد خبرم
	از چه از بهر پس از مردن خود غصّه خورم
۲-	گو به آن ناصحِ منذر که مترسان ما را
	دائم الخمرم و از هر دو جهان بی خبرم
۳-	آن چه آمد به سرم در همه عمر نبود
	وفق میلم که بترسم که چه آید به سرم
۴-	از من بی خبر از خویش، نظر باز مپرس
	نه منم واقف اسرار و نه صاحب نظرم
۵-	شیوه مستی از آن پیش گرفتم زیرا
	دیدم از هوش و خرد بهره و سودی نبرم
۶-	کوشش و جوشش و تحقیق چه معنا دارد
	اندر این دهر که من راهیم و رهگذرم
۷-	آن چه گردید مسلّم به «جلالی» این است
	«که دراز است ره مقصد و من نوسفرم»