۱-	چنین فرمود در میخانه پیرم
	که آگه بود از سرّ ضمیرم
۲-	مزن پیمانه بی یار موافق
	شد این اندرز ناصح دستگیرم
۳-	به ارشاد و به یمن این اشارت
	قدومت را به جان منّت پذیرم
۴-	نگیرم ساغر و پیمانه بی تو
	از این پس بی تو من ساغر نگیرم
۵-	لب و دندانت ای یار شکر لب
	فراغت می دهد از شهد و شیرم
۶-	بتاب ای آفتاب شادمانی
	که در تاریکی محنت اسیرم
۷-	دلم تنگ است و این دل تنگی من
	بود رنج قلیلی از کثیرم
۸-	به زیر پایت ای سرو برومند
	گیاهی رسته، بی برگ و حقیرم
۹-	نه دارم جز تو بر کس اعتنایی
	نه پروا باشد از شاه و وزیرم
۱۰-	«جلالی» را اگر دریابی اما
	به قول حافظ شیراز، دیرَم
۱۱-	«من آن مرغم که هر شام و سحرگاه
	ز بام عرش می آید صفیرم»