۱-	من نه مجنونم که ترک آن پری پیکر کنم
	لایق زنجیر و حبس و کُند و بَندَم، گر کنم
۲-	حالیا در عاشقی مشهور و در دلدادگی
	شهره ام، بهر چه در دیوانگی محشر کنم
۳-	راستی دیوانگی هم عالمی دارد، چرا
	من نمی خواهم که رو در عالم دیگر کنم؟
۴-	گر، به دندان بازوانم را کُنَد روزی کبود
	بهر هر دندان نثار او دو صد گوهر کنم
۵-	با چنین آمال گر دیوانه ام خوانی رواست
	حکم من این است گر من خویش را داور کنم
۶-	من بخواهم یا نخواهم دارم استعداد آن
	تا که در دارالمجانین اسم در دفتر کنم
۷-	حالیا هشیار یا دیوانه کارم این بوَد
	در غیاب آن پریوش باده در ساغر کنم
۸-	مستی از دیوانگی چیزی ندارد کم لذا
	نَم نَمَک از خشک مغزی من گلو را تر کنم
۹-	واعظی می گفت می خواران به دوزخ می روند
	من نه آن باشم که حرف مفت را باور کنم
۱۰-	بین چه می گوید «جلالی» گر مرید حافظی
	«من نه آن رندم که ترک شاهد و ساغر کنم»