| ۱- |
من حرف مفت و بیهده باور نمی کنم |
|
بر وعظ گوش و چشم به منبر نمی کنم |
|
|
| ۲- |
سیل دروغ و وعده بی جا مخرّب است |
|
در راه سیل تعبیه، بستر نمی کنم |
|
|
| ۳- |
سیماب در دو گوش سرم ریز ز آن که گوش |
|
بر حرف پر مغالطه دیگر نمی کنم |
|
|
| ۴- |
گیرم شکار فربه ناکرده خوش تر است |
|
ترک شکار کرده لاغر نمی کنم |
|
|
| ۵- |
چون من نظر به عامل شیطان مکن که من |
|
هرگز نظر به مال توانگر نمی کنم |
|
|
| ۶- |
هر عیش و خوش دلی که به دنیا میسّر است |
|
با فیض روی دوست برابر نمی کنم |
|
|
| ۷- |
هر کس که گفت باده حرام است ترک کن |
|
با او بگو: مگو که برادر نمی کنم |
|
|
| ۸- |
گوشم به حافظ است «جلالی» که خوش سرود |
|
«من ترک عشق و شاهد و ساغر نمی کنم» |
|
 |