| ۱- |
خفته می بینم ار، مستِ می دوشینم |
|
همچو شمع سحر اندر صفِ خاموشینم |
|
|
| ۲- |
دست من گیر که یک لحظه ز جا برخیزم |
|
پای من باش که در پای تو من بنشینم |
|
|
| ۳- |
بینی ار سرخ بود چهره زردم مهراس |
|
کرده این دیده ام از خون جگر رنگینم |
|
|
| ۴- |
تو همان صاحب زلف سیه و مشکینی |
|
من همان صاحب بخت سیه و مسکینم |
|
|
| ۵- |
برق ویرانگر تردید و تزلزل در من |
|
تو نمی بینی و من در نگهت می بینم |
|
|
| ۶- |
این پیامت که مرا ساز فراموش رسید |
|
چه کنم، جای تو ای ماه کِرا بگزینم |
|
|
| ۷- |
من پیام تو فراموش نمایم نه تو را |
|
این بود پاسخ فرهاد تو ای شیرینم |
|
|
| ۸- |
دستِ کم گر چه گرفتی ز سَر قهر مرا |
|
بیش از این هاست که می گویی و کم تر زینم |
|
|
| ۹- |
با «جلالی» سخنانی ز سر قهر مگوی |
|
«که مکدّر شود آیینه مهر آیینم» |
|
 |