۱-	ز رفتگان فراوان نشان نمی بینم
	دگر نشانی از این کاروان نمی بینم
۲-	به گلّه، گرگ ستمگر نمی دهد زنهار
	نفس کشی ز شکارش امان نمی بینم
۳-	مصاحبان من از دست رفته اند تمام
	از این گروه کسی در میان نمی بینم
۴-	نفس کشیدن بی دوست را نباید خواند
	به نام عُمر، که فیضی در آن نمی بینم
۵-	به پیش چشم امیدم جهان بود تاریک
	مه است و ابر و مه آسمان نمی بینم
۶-	به یزد، ریک روان را به سان آب روان
	زیاد بینم و آب روان نمی بینم
۷-	شده ست خادم این شهر پیر و در تن خود
	نمانده قوّت و تاب و توان نمی بینم
۸-	هزار نکته موزون سروده ام اما
	در این دیار، یکی نکته دان نمی بینم
۹-	تو را که درد «جلالی» چنین عذاب دهد
	«دواش جز می چون ارغوان نمی بینم»