| ۱- |
از دل غمزده آن به که گشادی طلبیم |
|
با همه تنگ دلی، خاطر شادی طلبیم |
|
|
| ۲- |
راه میخانه ندانیم کدامست و کجاست |
|
رهنمود از نظر پاک نهادی طلبیم |
|
|
| ۳- |
پیر میخانه بود قاضی حاجات و مراد |
|
ما مُریدیم و از آن پیر مُرادی طلبیم |
|
|
| ۴- |
ور بُوَد بسته دَرِ میکده از بهر سفر |
|
باید از دُردکشان توشه و زادی طلبیم |
|
|
| ۵- |
بستن میکده ظلم است و اگر قاضی شهر |
|
داشت انصاف از او داد و ودادی طلبیم |
|
|
| ۶- |
رویِ آن ماه در این شهر ندارد مانند |
|
مگر از آینه ز آن چهره سوادی طلبیم |
|
|
| ۷- |
باید از تیرگی مَردُم آن چشم سیاه |
|
تا نویسیم یکی نامه، مدادی طلبیم |
|
|
| ۸- |
داد و فریاد به جایی نرسد از ستمش |
|
شب به درگاه خدا رفته و، دادی طلبیم |
|
|
| ۹- |
انبساطی ندهد روح «جلالی» را، وعظ |
|
خیز تا از در میخانه گُشادی طلبیم |
|
 |