| ۱- |
پشت هر حادثه گر رو به خرابات بریم |
|
گاه باشد که به یک عمر مکافات بریم |
|
|
| ۲- |
این چه کاریست که پوشیم نظر از نعمات |
|
چشم داریم که تا بهره ز آفات بریم |
|
|
| ۳- |
وقع بر علّت و معلول به واقع ننهیم |
|
حاجت خود به در کشف و کرامات بریم |
|
|
| ۴- |
در زمین، با کمک عقل اگر مشکل ما |
|
حل نشد، روی شکایت به سماوات بریم |
|
|
| ۵- |
این بدان، نیست شکایت به شب ار دست نیاز |
|
به خداوند به هنگام مناجات بریم |
|
|
| ۶- |
تا طمأنینه به دل جای تزلزل گیرد |
|
خواهش خود به در قاضی حاجات بریم |
|
|
| ۷- |
مصلحت نیست اگر مشکلی آسان نشود |
|
رخت از خانه به دهلیز خرابات بریم |
|
|
| ۸- |
یا ز منطق بگریزیم و به الفاظ گزاف |
|
خویش را خوانده محق روی به طامات بریم |
|
|
| ۹- |
شطح و طامات به جایی نرساند کس را |
|
خودپسندی ست بدان گر که مباهات بریم |
|
|
| ۱۰- |
دل که کانون تجلّی الهی باشد |
|
باز جوییم اگر پی به مهمّات بریم |
|
|
| ۱۱- |
ناله نیم شبی نیک اثرها دارد |
|
از صمیم دل اگر روی به میقات بریم |
|
|
| ۱۲- |
ورنه گر وقت «جلالی» به بطالت گذرد |
|
«بس خجالت که از این حاصل اوقات بریم» |
|
 |