۱-	دلم خوشست و به بانگ حجاز می گویم
	که باز عازم خاک حجاز و آن کویم
۲-	در آن حرم که ملایک به سجده سر سایند
	بر آن سرم که نهم روی و آبرو جویم
۳-	ندانم آن خم چوگان زلف و ابروی دوست
	چه کرد، با دل سر در هوای چون گویم
۴-	مباد آن که در آن بارگاه عزّ و جلال
	غبار چهره به اشک بصر فرو شویم
۵-	غبار کوی نبی، توتیای مردم ماست
	مبار اشک و مریز آبرویم از رویم
۶-	ز درگهت من بی چاره گر شوم نومید
	کجا روم، چکنم «چاره از کجا جویم»
۷-	مگر تو بازگشایی ز کار من گرهی
	که من خود این نتوانم، به زور بازویم
۸-	مرا تَف عطش بوسه بر مزارت کُشت
	که در کنار تو لب تشنه بر لب جویم
۹-	غلام تست «جلالی» چنان که حافظ گفت:
	«غلام دولت آن خاک عنبرین بویم»