۱-	در چمن با گل گلزار، سخن می گویم
	هر گلی را که سرآورده برون می بویم
۲-	در گلستان ادب نیز به هر جا که گلی ست
	در پی بوی خوشش رفته و ره می پویم
۳-	شعری ار نغز و چنان آب روان جاری بود
	گردِ روی سخن خویش بدان می شویم
۴-	تا مگر تازه و شاداب بماند، گُل شعر
	به همان شیوه و مانندِ همان می گویم
۵-	این نه تقلید که تعلیم ز سرمشق بُوَد
	خوشنویسان ادب را به جهان می جویم
۶-	دل شود شاد و برآنم که سخن شاد بُوَد
	تا نگویند که چون بوم ز غم می مویم
۷-	جورِ استاد «جلالی» ست به از مهر پدر
	«که از آن دست که می پروردم می رویم»