۱-	یا رب آن عهد شکن را سوی ما باز رسان
	آن سفر کرده من را به وطن باز رسان
۲-	لب من بر لب پیمانه و دور از لب اوست
	باز، بَر آن دو لب غنچه دهن باز رسان
۳-	جان من بود که رفت از تن رنجورم و باز
	رحم بر من کن و این جان به بدن باز رسان
۴-	بهر آگاهیش ای باد صبا، پیغامی
	دَهَمت، گیر و بدان عهدشکن باز رسان
۵-	گویش ای سرو قد رفته ز گلزار، بیا
	سایه ات بر سرم ای سایه فِکَن باز رسان
۶-	تا مگر تازه شود بار دگر عهدِ قدیم
	دعوتی باز بدان یارِ کهن باز رسان
۷-	این همان قول «جلالی» ست که حافظ فرمود:
	«یا رب این آهوی مُشکین به چمن باز رسان»