۱-	با سخن های خود این سرور شیرین دهنان
	بشکن، رونق بازار پریشان سخنان
۲-	سیم گون قدّ دلارای تو برده ست سبق
	از همه سرو قدان وز همه سیم تنان
۳-	شاخ شمشاد به دیدار تو با خود گوید
	این بود سرور و سرکرده نازک بدنان
۴-	چرخش زلف سیاه تو بود یا که سحاب
	گشته سرگشته و گرد رُخِ مه چرخ زنان
۵-	اسم اعظم به گمانم چو ملایک دانی
	که ز پیش تو گریزند همه اَهرمنان
۶-	مَشِکَن عهد در پشت سرت می گویند
	پیشگامی تو و سر کرده پیمان شکنان
۷-	باز دارند تو را در صف مَحشر، ترسم
	کُشتگان تو و این لشکر خونین کَفنان
۸-	بوی زُلف تو بَرَد گر، به خطا باد صبا
	به ختن، شرم کنند آهوی مُشکین خُتَنان
۹-	گله از گردش ایام «جلالی» تا چند
	«از می لعل حکایت کن و شیرین دهنان»