| ۱- |
کجاست پیر خَرَد تا رسم به خدمت او |
|
که مطّلع شوم از راهکار و نیّت او |
|
|
| ۲- |
خرد به دیده منطق ز هر چه پیر، اولی ست |
|
مُخلّد است به دوران دوام دولت او |
|
|
| ۳- |
ندیده ام که کسی کاملاً به جا آرد |
|
به جز نفوس خردمند حقِّ نعمت او |
|
|
| ۴- |
کَشَد هر آینه گر عقل، پای خویش کنار |
|
جنون به عشق زند پشت پا و همّت او |
|
|
| ۵- |
مرا ز روزِ ازل مست آفریده خدا |
|
چه بوده است ندانم در این، مشیّت او |
|
|
| ۶- |
کنون به گوشهِ میخانه وقت خوش دارم |
|
من و شراب که مستظهرم به رحمت او |
|
|
| ۷- |
دگر مصاحبت شاعری که اهل دل است |
|
چه خوشتر است ز گفت و شود و صحبت او |
|
|
| ۸- |
همیشه دست «جلالی» ست دفتر حافظ |
|
«که زد به خرمن ما آتش محبت او» |
|
 |