۱-	«پدرم داد شب عید به من جامه نو»
	«رفتم و بهر می آن جامه نهادم به گرو»
۲-	ساعتی بعد مرا مست گرفتند و زدند
	مردم کوچه و بازار و دواندند به دو
۳-	تا در منزل و دادند مرا دست پدر
	آه از آن حالت شرمندگی و گفت و شنود
۴-	تا پَرَد نشئه مستی ز سر من پدرم
	گوشه باغچه کتف و کمرم بست به مو
۵-	بر سرم خوشه انگور شنیدم می گفت
	آن چه را گفت در آن باغ به من خوشه جو:
۶-	حسن تدبیر پدر بین که تو را بست به ما
	ناخودآگاه و تو دیگر جز از این راه مرو
۷-	از زلالی که «جلالی» کَشَد از این دو رسد
	روز و شب همچو مه و مهر به جانم پرتو
۸-	مطلع این غزل از «آیتی-آواره» بُوَد
	کهنه بیتی ست که من کرده امش اینک نو