۱-	مرغ خیال پر زند، یکسره در هوای تو
	دور زند در آسمان گِرد حرمسرای تو
۲-	آن که نمی شود سرش پیش شهان مُلک، خَم
	تا به کمر به سینه خَم می شود از برای تو
۳-	و آنکه نرفته یک قدم پای به پای سر و ران
	حال که مقتدا تویی، می کند اقتدای تو
۴-	من به تو سرفراز و هر طعنه نباشدم روا
	چند به خویش بشکنم گفته ی ناروای تو
۵-	تشنه بوسه و بُوَد، دُور، لبم از آن دو لب
	هیچ به هم نمی خورد درد من و دوای تو
۶-	بسته بود چو، هر دری در شب زلف، ره به دل
	باز شود چو صبحدم صورت دلگشای تو
۷-	کاش چو بلبل سحر نغمه رسد به گوش من
	ز آن دو لب و دهان و از لعل سخن سرای تو
۸-	تا به سحر نمی رسد چشم «جلالی» اَر به هم
	«از سر صدق می کند شب همه شب دعای تو»