| ۱- |
مشام داد خبر از شمامه ای دل خواه |
|
که آن عزیز سفر کرده ام رسید از راه |
|
|
| ۲- |
رسید پیک صبا همره نسیم سحر |
|
شدم ز نکهتش از قرب مقدمش آگاه |
|
|
| ۳- |
مپرس بوی حبیبت چسان ز دور رسید |
|
چنان که حضرت یعقوب می شنید از چاه |
|
|
| ۴- |
به قاب عکس تو دوزم دو دیده ای که نکرد |
|
ز بعد دیدنت ای گل به هیچ روی نگاه |
|
|
| ۵- |
شود هر آینه روزم چو رنگ بخت سفید |
|
گرت به دست من افتد شبی دو زلف سیاه |
|
|
| ۶- |
تو را به خواب شبی دیده ام ز فرط خیال |
|
به جرم رفتن خوابم پذیر عذر گناه |
|
|
| ۷- |
ز درگه تو «جلالی» نمی رود جایی |
|
«که دیده آب شد از شوق خاک آن درگاه» |
|
|
|
 |