| ۱- |
از دور دیدم او را، آن سرو قد کشیده |
|
آورده بر، دو لیمو در سینه پروریده |
|
|
| ۲- |
بر نخل قامت او بودی مصون ز چیدن |
|
از دست کوته ما، آن میوه رسیده |
|
|
| ۳- |
پنداشتم که شاید در سینه کرده پنهان |
|
جفت کبوتری را کز آشیان پریده |
|
|
| ۴- |
بسیار گشته چشمم در بین خوبرویان |
|
بسیار دیده اما مانند او ندیده |
|
|
| ۵- |
آیا شود ز نزدیک افتد دوباره چشمم |
|
بر چهره ای که چشمم از جمع برگزیده |
|
|
| ۶- |
روزی کنار ما بود آیا شود دگر بار |
|
یک روز باز گردد این آهوی رمیده |
|
|
| ۷- |
خیل خیال هر شب زحمت فزاست ما را |
|
او بی خیال و راحت در بستر آرمیده |
|
|
| ۸- |
ما داشتیم یک روز چون تیر قامتی راست |
|
حالی چنان کمانیم با قامتی خمیده |
|
|
| ۹- |
باز آی تا دگر بار گردد جوان «جلالی» |
|
«دنیا وفا ندارد ای نور هر دو دیده» |
|
 |