| ۱- |
ای عزیزی که به مسجد به نماز آمده ای |
|
یک سر از خانه به خلوتگه راز آمده ای |
|
|
| ۲- |
وه، که این آمد و رفت تو، به مسجد عمری ست |
|
عرف و عادت شده و رفته و باز آمده ای |
|
|
| ۳- |
«همه جا خانه عشق است چه مسجد کِنِشت» |
|
اگر از صدق دل از بهر نیاز آمده ای |
|
|
| ۴- |
نیّت پاک به اعمال اصالت بخشد |
|
ای ریاکار که در خاک حجاز آمده ای |
|
|
| ۵- |
بهر عارف سفر کعبه و بتخانه یکی ست |
|
زود برگرد گر از راه دراز آمده ای |
|
|
| ۶- |
با نماز و طمع خُلد بهشتی نشوی |
|
راه گم کرده و از جاده آز آمده ای |
|
|
| ۷- |
بازگشت از ره تقلید «جلالی» ، گفتم |
|
«مگر از مذهب این طایفه باز آمده ای» |
|
|
|
|
|
 |
|
|