Menu

غزل شماره ۴۱۴

414

۱- به گوش می رسد آواز مطرب و دف و نی
 شوم چو زاهد گمراه اگر ننوشم می
۲-  کجاست ساقی گلچهره تا مروّق ناب
 به جام ریزد و گیرم به اشتیاق از وی
۳-  از آن شراب که برتر بود ز آب حیات
 اگر چه ز آب حیات است کُلُّ شِیءٍ حیّ
۴-  کسی که باده ننوشیده نیست خوش مشرب
 نمی کند به درستی ره تکامل طیّ
۵-  بگو به آن که ننوشیده می به فصل بهار
 زمان شادی و عشرت چه وقت باشد و کی
۶-  نشسته مرغ بهشتی به عرش و می خواند
 رسد به گوش تو آوای او ز حَنجَر نی
۷-  کنون که فصل بهار است راه صحرا گیر
 که در کمین بهار است ماه بهمن و دی
۸-  کجاست حشمت و جاه و جلال کیکاووس
 که داشت تکیه بر آن تخت و تاج و افسرِ کی
 ۹-  سخاوت است نکو گر بود ز مال حلال
 کسی سؤال نکرد آن زمان ز حاتم طی
 ۱۰-  به گوش گیر «جلالی» نصیحت حافظ
 «پیاله گیر و کرم ورز و الضَّمانُ عَلَیّ»
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *