۱-	می گفت مرد مستی، در کارگاه هستی
	حقّا که بُت پرستی بهتر ز خودپرستی
۲-	آیینه های بسیار در حال بازتابند
	یک نور بیشتر نیست، این است رمز هستی
۳-	در نزد قدر مطلق بیش و کم است موهوم
	زیر و زبر مساویست، یکسان بلند و پستی
۴-	در راه عقل و منطق، درماندگان زیادند
	از شاهراه عشق ار کردی عبور، رستی
۵-	در نزد عاقلان عشق اسمی است بی مُسمّا
	این قوم گمرهانند در جستجوی هستی
۶-	تن چیست؟ عنصری چند پیوسته اند با هم
	گر بگسلند گویند شد نقض تندرستی!
۷-	پیوند یا تفرّق، در هر دو حال باشد
	نوعی حیات و نبود نابودی و شکستی
۸-	مرگ است حق و می خواست گر دوستت که روزی
	تا در بَرَش نشینی، آیا نمی نشستی؟
۹-	پس وصل دوست باشد یک امر جا به جایی
	مُردی اگر یقین دان از بند هجر رستی
۱۰-	خاموش شو «جلالی» بشنو چه گفت حافظ
	«با مدّعی مگویید اسرار عشق و مستی»