۱-	اگر چنان گل سوسن مرا زبان بودی
	مدام ذکر جمیل تو در دهان بودی
۲-	به جز تو دیده به ماهی دگر نمی دوزم
	هزار ماه دگر ، گر در این جهان بودی
۳-	دلم ز شدّت نامهربانیّت خون است
	چه می شد ار به من ای ماه مهربان بودی
۴-	فدای خال و خطّ و خنده تو می کردم
	هزار بار گرم عمر جاودان بودی
۵-	بیا به باغ که تا بشکفد به شاخه ی خشک
	شکوفه از گل رویت اگر خزان بودی
۶-	به روی چشم نگهداریت کنم شب و روز
	چرا که غرق در این بحر بی کران بودی
۷-	فدای آن قد و بالا کند «جلالی» جان
	«به جان او که گرم دسترس به جان بودی»