چون پیکر نیم مرده گرمیم هنوز چون مومِ به هم فشرده نرمیم هنوز این گونه زردِ ما شود گاهی سرخ ز آن روی که سر خوردهِ شرمیم هنوز یزد ۱۳۸۶/۲/۱۱