| ۱- |
دلا اگر هوس یار مشک مو داری |
|
سیاه چشم و قد سرو آرزو داری |
|
|
| ۲- |
برو به خطّه آباد و سبز کردستان |
|
که تا به دختر دلخواه سر فرود آری |
|
|
| ۳- |
ز اصفهان چو گذر می کنی ببند دهان |
|
که در برابر خود یار طعنه گو داری |
|
|
| ۴- |
چو می روی به خراسان سری به مشهد زن |
|
فقط برای زیارت، اگر وضو داری |
|
|
| ۵- |
برو به جانب اهواز، اگر دلت خواهد |
|
زن کبود عرق دار رنگ و بو داری |
|
|
| ۶- |
زنان خطّه ی شیراز شاد شادابند |
|
معاشرند اگر باده در سبو داری |
|
|
| ۷- |
زنان و دختر کرمان تو را نکو دارند |
|
به شرط آن که تو هم حالشان نکو داری |
|
|
| ۸- |
شکم پرستی و پرحرف اگر، برو تبریز |
|
بگرد اگر هوس یار ماهرو داری |
|
|
| ۹- |
به رشت رو اگرت آب و رنگ می باید |
|
ببند چشم و مکن فکر آبرو داری |
|
|
| ۱۰- |
بمان به یزد «جلالی» ولی به حال عزب |
|
بود صلاح در این، راستی چه رو داری |
|
 |