| ۱- |
ای نسیم ار خبر از یار و پیامی داری |
|
بازگو باز که خوش کام و کلامی داری |
|
|
| ۲- |
من در آن ساحت فرخنده ندارم جایی |
|
ای که خوش واردی و جا و مقامی داری: |
|
|
| ۳- |
از تو خواهم که بیایی و پیامی ببری |
|
جانب دوست که خوش مرکب رامی داری |
|
|
| ۴- |
گویی از من به یکی رفته از این شهر و دیار |
|
که در این شهر، وفادار غلامی داری |
|
|
| ۵- |
گو منم عاشق درمانده بی نام و نشان |
|
ای که پُرسی که، که باشی و چه نامی داری |
|
|
| ۶- |
من ز هم چشمی مست تو شدم باده فروش |
|
تا نگویی که عجب شغل حرامی داری |
|
|
| ۷- |
شادی وصلت آن دوست بشد زود از دست |
|
دیر پایی، برو ای غم، چه دوامی داری! |
|
|
| ۸- |
باز تابی است ز حال تو «جلالی» این شعر |
|
ای که در سینه، دل آینه فامی داری |
|
 |