| ۱- |
به همه شیفتگان جور روا می داری؟ |
|
یا که تنها به من این لطف عطا می داری |
|
|
| ۲- |
پاسخ عرض سلامم گره ابرو بود |
|
این چنین پیش کسان حرمت ما داری |
|
|
| ۳- |
خواهم ار چشم بدوزم به تو، گردانی روی |
|
آه! این آینه را رو به کجا می داری |
|
|
| ۴- |
شاخه ثابتِ پرگاری و پیوسته مرا |
|
دور خود در زدن دایره وا می داری |
|
|
| ۵- |
این سری را که به سودای تو سرگردانست |
|
همچنان گوی چرا سر به هوا می داری |
|
|
| ۶- |
دوستان را همه در مرحله بیم و امید |
|
می نهی یا به من این جور روا می داری |
|
|
| ۷- |
درد و درمان ننهی فرق «جلالی» آنگاه |
|
چشم بر درد به امّید دوا می داری |
|
 |