۱-	باشم اسیر بستر و بینم که در بری
	شرمنده ام ز لطفت و از بنده پروری
۲-	خود چون گلی و نقل و نباتی و باز هم
	نقل و نبات و گل ز برای من آوری
۳-	حقّا ندیده چشم کسی چون تو مهر ورز
	آن سان که کس ندیده چنان من قَلَندری
۴-	برخیزم ار ز بستر بیماری ای عزیز
	باشم تو را چو پیش، کمر بسته چاکری
۵-	باشد زبان شُکرِ من الکن چرا که آن
	گوید هر آنچه، بیشتر از گفته دَر خوری
۶-	بگذار تا بگویمت این را که زنده، باز
	خواهم شد اَر، به خاک من از لطف بگذری
۷-	روشن شوم ز مِهر نگاه تو هر صباح
	گرمم کند چو گرمی خورشید خاوری
۸-	بعد از عیادت تو ببیند مرا اگر
	مؤمن شود به مُعجزه، هر دیر باوری
۹-	سازی مِسِ وجود «جلالی» بَدَل به زر
	با آن نگاه گرم و کنی کیمیاگری