| ۱- |
چو اشک چشم من ای گل نجیبی و پاکی |
|
چه کرده ای که چنینند مردمان شاکی |
|
|
| ۲- |
بر آستان تو سر می نهم بیا و ببین |
|
چه می کنند بر آن، دیده های نمناکی |
|
|
| ۳- |
چرا به عاشق خود روی خوش نشان ندهی |
|
بخیل حسن خداداد و اهل امساکی |
|
|
| ۴- |
نیافریده خداوند چون تویی و تویی |
|
گل سر سبد این سراچه خاکی |
|
|
| ۵- |
از آن ز فرط حسادت کنم گریبان چاک |
|
که پیش دیده اغیار، پیرهن چاکی |
|
|
| ۶- |
به عاشقان ندهی بوسه هیچ حرفی نیست |
|
چرا ز عشق نبینیم در تو ادراکی؟ |
|
|
| ۷- |
چو آهویی که گریزد چو شیر دید از دور |
|
ز دیدِ دیده به دَر می روی به چالاکی |
|
|
| ۸- |
از ابروان گره خورده کار نگشاید |
|
که هیچ زهر نکرده ست کار تریاکی |
|
|
| ۸- |
گهی سراغ «جلالی» بیا که حافظ گفت |
|
«بیا که بی تو به جان آمدم ز غمناکی» |
|
 |