| ۱- | چه کس آیا بَرَد از جانب من پیغامی |
| سوی محبوب من آن مهوش سرو اندامی | |
| ۲- | که برفت از بر من ناگه و معلوم نکرد |
| تا چه مدت بود این غیبت و چند ایامی؟ | |
| ۳- | در غیابش نگرفته ست قرار این دل من |
| نیست دریای تلاطم شده را آرامی | |
| ۴- | بیش از اینم نبود تاب تحمّل که کشم |
| دوری دلبر و بر دوش کشم آلامی | |
| ۵- | رفت این آهوی رام از بر و معلومم نیست |
| چه کس آیا نهد از مکر به راهش دامی | |
| ۶- | بر در میکده بسیار نشستند ولی |
| همچو من نیست قفا خورده درد آشامی | |
| ۷- | چند با دیده ی خون بار خورم خون جگر |
| چند بینم که به هم می خورد این جا جامی | |
| ۸- | سخنی نغز «جلالی» بشنو از حافظ |
| «کام، دشوار به دست آوری از خودکامی» | |
 |