۱-	که به پختگان عارف ببرد ز من پیامی:
	چه کند که پخته گردد به زمانه فرد خامی
۲-	چه کند کسی که بدنام بود به باده نوشی
	که عوام باور آرند ورا به نیک نامی
۳-	ز چه زاهدان قشری نکنند درک معنا
	همه جا برای عامی ز ریا فکنده دامی
۴-	به فراز منبر آیند و کنند امر زن را
	ندهد به مرد پاسخ اگرش کند سلامی
۵-	به سفر شکسته گویند بخوان نماز و اما
	به شکسته پا برآنند ادا کند تمامی
۶-	زن و مردی ار شود جفت، زنا، شمارد آن را
	به رضا و رغبت ار داد و یا گرفت کامی
۷-	زن نارضای در حصن بود حلال و شویش
	کشدش اگر نهد او به برون خانه گامی
۸-	به دروغ لب گشایند و بهشتی اند اما
	چو منی رود به دوزخ که زده ست لب به جامی
۹-	نگزینی ار «جلالی» ره عقل را و منطق
	شوی عاقبت دگرگون و نیاوری دوامی