Menu

غزل شماره ۴۵۲

452

۱-  چیست این دنیا و مافیها؟ کلاف درهمی!
 چیست عقبا؟ احتمالاً آرزوی مبهمی
۲-  عشق چبود؟ سرّ تکوین جمیع کاینات
 عقل هم نوری فرا راه مسیر آدمی
۳-  زندگی باشد چو رطب شبنم و برق شهاب
 مرگ هم اطفاء و تبخیر شهاب و شبنمی
۴-  چیست راه و رسم درویشی؟ ره آسودگی
 مایه ی آسایش روح و نشاط و خرّمی
۵-  بهترین نعمت چه باشد؟ زن. سخن گویم درست:
 همسری شایسته و زیبا و نیکو همدمی
۶-  کیستند این خیل شیخ و زاهد و وعّاظ رند؟
 بی تعارف دزد و هیز و لوطیان بی غمی
۷-  یک تن از این نابکاران گر، به دریا پا نهد
 زین تماس از کُر فُتَد دریا، نجس گردد همی
۸-  معتقد باشند این دونان بهشتی آن کسی است
 کاو تباکی می کند بهر حدیث مبهمی
۹-  اندکی از درد دل ها را «جلالی» باز گفت
 «سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی»
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *