Menu

بیت مفرد

بیت-مفرد

افــتـخار انـتـظــار وعـده ات ما را بس است
در حـــضور دشمنانم وعده کن اما میـــا

***

وای بر حــال بـــــد مردم شهری که در آن
خــــرج میخانه اش از دخل فزون تر باشد

***

بـا خیـال تـو شــــــب پیش به بستر رفتم
بـــوی عشقی اگر از بستر من می شنوی

***

دستی که نقش عشق به دل ها کشیده اسـت
تصـویر پای عقل به گل ها کشیده است

(جلالی)

 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *