| ۱- |
چو با ما خالی از مهری و کینی |
|
بعید است این که ما را برگزینی |
|
|
| ۲- |
به کس میلی ندارد آن که دارد |
|
دل از سنگ و تو بی میل این چنینی |
|
|
| ۳- |
بود روشن ز انوار جَبینت |
|
نداری داغ عشقی بر جَبینی |
|
|
| ۴- |
جوان جویی و با پیران نسازی |
|
رفیق و دشمن آنی و اینی |
|
|
| ۵- |
به ماه آسمانم نیست کاری |
|
به قربان تو ای ماه زمینی |
|
|
| ۶- |
به ما تابی ولی هم رنگ مهتاب |
|
نه سردی و نه گرمی و همینی |
|
|
| ۷- |
به خلوت می نشینم، چون ندانم |
|
که در پای که در خلوت نشینی |
|
|
| ۸- |
مده دست رفاقت با حریفی |
|
که دارد ماری اندر آستینی |
|
|
| ۹- |
مشو مسحور دین دار ریاکار |
|
به دنیا، گر که داری درد دینی |
|
|
| ۱۰- |
یقیناً عاشقی در سوز و ساز است |
|
شنیدی گر که آواز حزینی |
|
|
| ۱۱- |
من آن نالنده ام با نای جان سوز |
|
شنو از نایم آواز غمینی |
|
|
| ۱۲- |
شکیبا باش بهر می «جلالی» |
|
سرآید روز دیگر اربعینی |
|
 |