| ۱- | در شب تار و ره تیره و ناآگاهی |
| حاصل سیر و سفر نیست به جز گمراهی | |
| ۲- | پای در راه ندانسته نهان غلط است |
| بشنو این نکته اگر عازم و مرد راهی | |
| ۳- | ای بسا راه ندانستهِ گمراه، از راه |
| به در افتاده و افتاده به سر در چاهی | |
| ۴- | یا که ویلان شده در وادی بی نام و نشان |
| بی هدف رفته به هر سوی چو برگ کاهی | |
| ۵- | پیر، یا پیر خرد هادی این ره باشد |
| پس به تقلید از این پیر مکن کوتاهی | |
| ۶- | پیر ما گفت جهادی کن و خود را بشناس |
| این بهین توصیه است از ره دولت خواهی | |
| ۷- | هیچ در بند ابر قدرت موهوم مباش |
| خود درونی و برونی و در و درگاهی | |
| ۸- | از خودت خواه که با جهد به جایی برسی |
| آن چه از معجزه یا از دگران می خواهی | |
| ۹- | در پی حصن حصین است «جلالی» ، هر چند |
| دارد او حصنی و دیوار بدین کوتاهی | |
 |