| ۱- |
کی نهنگی که تولّد شده در دریایی |
|
از به هم خوردن امواج کند پروایی |
|
|
| ۲- |
یا عقابی که ستیغ است نشیمن گه او |
|
کی کند واهمه از جاده سر بالایی |
|
|
| ۳- |
آن که را بانگ شغالی بدرد پرده دل |
|
هیچ در بیشه شیرانش نباشد جایی |
|
|
| ۴- |
پای بشکسته اَلکَن نتواند که کند |
|
همچو رقّاصه خوش سابقه بزم آرایی |
|
|
| ۵- |
نکند آن که به پیمانه زلالی دارد |
|
درک احوال دل دردکش شیدایی |
|
|
| ۶- |
درک این نکته دل و دیده بینا نکند |
|
که چه حال است دل و دیده نابینایی |
|
|
| ۷- |
لیک بیند نگه مردم ظاهربین را |
|
دیده بسته دل خسته روشن رایی |
|
|
| ۸- |
دین بود ملعبه دست عباپوش چند |
|
که ندیدیم در ایشان اثر از تقوایی |
|
|
| ۹- |
آن که از آتش دوزخ همه را ترساند |
|
نبرد روز قیامت سبق از ترسایی |
|
|
| ۱۰- |
بهر این قوم سروده ست «جلالی» حافظ |
|
«آه اگر از پس امروز بود فردایی» |
|
 |