در شماره توأمان ۱۱ – ۱۲ سال دوازدهم مجلّه ی آینده مورخه ی بهمن و اسفند ۱۳۶۵ در صفحه ی ۷۰۶ آن غزلی از دوست عزیز آقای احمد گلچین معانی که شاعر آن را تحت عنوان پوشیده حالی سروده بود زیر عنوان (شکر خواب!) چاپ شده بود و قرائت آن ، این ناتوان را بر آن داشت تا پاسخی برای آن شاعر محقّق بیمار ارسال دارم. ایشان متقابلاً پاسخی منظوم ارسال داشتند که در این جا هر سه سروده به ترتیب یادداشت می شود: