غزلی از لعبت شیبانی در مجلّات و روزنامه ها به مطّلع زیر :
گذشت و رفت و دگر یادی از شبابَم نیست
در این سیاه شب روزگار خوابم نیست
درج شده بود. این ناتوان ایشان را همان موقع در اداره ی تلویزیون تهران که به نام ثابت مشهور بود حین عبور از سالن در اطاق کارشان دیدم که فرصت معرفی دست نداد و احتمالاً ماه شهریور ۱۳۴۶ بود که غزل زیر در پاسخ شعر ایشان سروده و به دوست مشترکمان اسدالله پیمان دادم که آن مرحوم در آن زمان سمت گویندگی تلویزیون را داشت.