از درد ، دلی پریش داریم
دل از سَرِ درد ، ریش داریم
با آنکه لب از کلام بسته ست
ما از همه حرف بیش داریم
در سِحرِ سخن ، چنان سَحَرگاه
ایهام ، چو گرگ و میش داریم
بیدار دلیم و شب ستیزیم
دانیم چه روز پیش داریم
ما چوبه ی دار خویشتن را
بر شانه شعر خویش داریم(۱)
یزد – شنبه ۱۳۷۰/۲/۲۱
۱-مضمون بیت اخر از شاعر عرب (فرزدق)است.