پیمبران خدا در سه خصلتند سهیم
سه خصلتی که در آن ها بود به حدّ کمال
کمال قدرت عقل و کمال قدرتِ فکر
کمال نَشأت سحرِ کلام، سحر حلال
یکی از این سه در آن ها اگر نبود شوند
بدل به شاعر و مجنون و ساحرِ دجّال
اگر که عقل نباشد کسی که آن دو دگر
در اوست جمع، یکی شاعریست خوش اقبال
وگر از این سه، ز شرح بیان شود عاجز
بود هر آینه مجنون خواب دیدهِ لال
بدون قدرت اندیشه با زبان و خرد
بشر چو ساحر و راهی است در طریق زوال
خوش است مَنصبِ شاعر «جلالی» از نَبُوَد
بدون عقل و چنان اشتر گسسته عِقال
یزد ۱۳۶۸/۳/۷