…
ای صبا با جمله فردائیان برگو ز من
ریشتان بادا پریش و تا میان، برگو زِ مَن
بعد از آنها، با فواحش، با زنان بدعمل:
مرگ بادا بر شما هر جائیان، بر گو زِ مَن
در پی آن با تحکّم صد هزاران ناسزا
بر زنان احمق پر زایمان بر گو زِ مَن
ای صبا گر صاحب پای فلج دیدی به راه:
تو به جنت باشی از خوش پائیان بر گو زِ من
خُمس مال خویش را دادید آیا یا که نَه
پرسشی کن با همه صرافیان بر گو ز من
من نمیدانم که آیا بشنود باد صبا
حرف من را یا که هست از طاغیان بر گو ز من
ای (جلالی) شو خموش و با صبا حرفی نزن
گر صَبا حرفی زند چون ساعیان بر گو ز من
یزد ـ ۹۹/۹/۱