…
خوش به حال آنکه خویش از حرص و آز آزاد کرد
خوشتر آنکو صرفه جوئی بهر توش و زاد کرد
نیک بخت است و بسی خوش عاقبت آن مؤمنی:
کو خرابی های یک خانه خراب آباد کرد
وَر نَه، باشد در ردیف بدسگالان آنکه او:
از کم و کسر درآمدهای خود فریاد کرد
نیست عاقل آن سیه بختی که از بلاد دهر:
جای دفع شر ز سر بیهوده قال و داد کرد
عاقل آن باشد که از لطف و کرامت کار خیر:
کرد با نوع بشر آنسان که با اولاد کرد
تا که هر کس بشنود، احسنت گو باشد بر او
شاد گردد زینهمه خیری که این فرساد کرد
زین سبب در کار نظم خویش از صدق و صفا:
زین جوانمردان (جلالی) خوش به خوبی یاد کرد