…
من از گفتار زشت حاسدان در رنج و آزارم
تو ای فرد سخن نشناس با حرفت میازارم
حسود، ای فرد نتوان بین ز خود برتر، ز من بشنو:
که در عین تواضع با تو در نظمم سخن دارم:
بیندیش از چه علت مرد و زن خوانند شعرم را؟
چرا اینگونه بین مردمان گرم است بازارم
من آن مضمون که باب طبع اکثر مردمان باشد:
کشم بیرون ز خاطر، بشنوند افراد گفتارم
بلی حرف دل مردم بیان کردن هنر باشد
من این ره بر گزیدم در کلام و این بود کارم
اگر هم فردی از اَدنا، به سان حضرت عالی!
که با من معترض باشد، نباشد ننگم و عارم
به نحو احسن آسان نیست با مردم سخن گفتن
بود حالی (جلالی) پیشه ام این کار دشوارم