…
رویه ای به اَدا و بیان شعر مراست:
که آورد به زبان خامه از دلم رُک و راست
مطالبی که سزاوار شرح و بسط بُوَد
به جای خویش نشاند بدان رقم که به جاست
تمام کوشش و سَعیَم بر این بود که بود
به شعر مطلب و مضمون که نادر و یکتاست
چرا که مطلب و مضمون بکر بنشیند:
به دل، چنانکه ز راه زبان ز دل برخاست
سپاس ایزد منان که شرح حال دلَم:
توانَمَش به زبان آورم اگر دل خواست
بیان ساده و صاف است دل نشین زیرا:
که صاف و سادگی از بهترین طریق اداست
(جلالی) از دل و جان میکند خدا را شکر
که ساده گوئی گفتار کار و شیوه ماست
یزد ـ ۱۳۹۹/۱/۳۰