…
اندوه و غم برون ز دل ما نَمیشود
پیچیده چون طناب و از آن وا نَمیشود
دردا که دزد غصّه و ماتم برون ز دل:
با آه و داد و نعره و آوا نَمیشود
یک آشنا برای تسلّی در این دیار:
افسوس و آه، گم شده، پیدا نَمیشود
گر آشنا رعایت احسان کند، بگو:
با ما بکن که معرکه برپا نَمیشود
امروز احتیاج به لطفت بُوَد بکن:
موکول روز آتی و فردا نَمیشود
خواهی اگر که لطف تو پنهان بُوَد ز خلق:
با هیچ کس نگویم و افشا نَمیشود
باری، ندانَد این که (جلالی) غَم و محَن:
بیرون شود ز خانه دل یا نَمیشود