…
اِی به فِدایِ قَد و بالایِ تو:
نیست کَسی هَم قَد و هَمنای تو
کَس نتوانَد که بگیَرد دِگَر:
ای مَهِ مَن، در دلِ من جایِ تو
نیست کَسی در چَمَن و باغِ حُسن:
جِلوه گری حال، چو حالایِ تو
باز بُوَد گوش که تا بِشنَود:
ز آن لَب و از آن دَهَن آوایِ تو
نِی زَنِ مُطرِب نتوانَد دَهَد:
پاسُخِ آهنگِ خوش از نایِ تو
هیچ اَدیبی نتوانَد زَنَد:
حَرف چو گُفتارِ دل آرایِ تو
لیک (جلالی) به اَدَب سَر نِهَد:
رویِ زَمین زیرِ دو تا پایِ تو