…
همه شب ها نمی آید به سَر چون خوابِ سنگینَم:
بَرَد فیض از سَماعِ ساعَتِ پیوسته زنگینَم
زِ بستَر بر نمی خیزم که رَفتن باشَدَم مُشکِل:
به هَمراهِ عَصا چندین قَدَم با پای لَنگینَم
دِل اَر خواهَد تفرُّج نیمه شب، این باشدش معنا:
که از نابخردی با جسم و جان در حالِ جَنگینَم
وَ یا دیوِ جنون بر من مسلّط گشته و زینرو:
به حالِ نیم خیز اُفتان و خیزان شوخ و شَنگینَم
چه گویم از نَدانَم کاریِ خود ز آنکه می باشَم:
چو بوقلَمون به پیشِ چَشمِ عَمر و زِید و رَنگینَم
نَمی گردد (جلالی) در طیِّ تاریخ نام آوَر:
از این پُرگوئی و پَرت و پَلا و نَظمِ نَنگینَم