…
اگر به سوی تو دیر آمَدَم، پَشیمانم
وَ یا به چشم تو پیر آمدم پشیمانم
اگر ز مرکب دوران نوجوانی خویش:
ز پُشتِ اسب به زیر آمدم پشیمانم
اگر ز جور فراق تو، تا کنم خدمت:
به نزد غیر اجیر آمدم پشیمانم
اگر به قلب پُر از مهربانیت چندی:
زِ راه دور چو تیر آمدم پَشیمانم
اگر زِ حلقه افکار پوچ بر گردن:
به دام حادثه گیر آمدم پشیمانم
ببخش پیش خود گر بنگری (جلالی) را:
نه مثلِ موش، چو شیر آمدم پشیمانم