یک خرمن از بنفشه و نسرین و نسترن
آورده اند روز تولد برای من
تحویل سال و لحظه تبدیل سال نو
باشد زمان زادنم از مام در وطن
مقصود از سرودن شعر این بود که من
آرم زبان و لحظه زادن در این سخن
حرفی برای ذکر ندارم دگر جز این
از رویدادهای ماضی و از سرّ و از علن
درسی نخوانده ام که به هنگام امتحان
پاسخ دهم به پرسش استاد ممتحن
شعری نگفته ام که اگر خواند عاقلی
او را ز شهد آب شود قند در دهن
گوید در این زمانه (جلالی) نکته گوی
باشد در این دیار چو طوطی شکرشکن
یزد ـ ۹۷/۱۰/۴