فغان که قسمت ما از ازل ز بود و نبود
نبود شادی و اندوه و درد و ماتم بود
چه گویمت که به دل جا گرفته رنج و محن
در آن ندارد شور و سرور و وجد وجود
غم است و شادی سرمنشأ فرود و فراز
بشر به اوج و حضیض است زین فراز و فرود
نبود جرأت در مرد و زن، ز وصلت کاست
وجود بیم به جمعیت عزب افزود
گلایه از بد ایام و بخت نافع نیست
چرا که ناله و بانگ و نوا ندارد سود
قبول واقعه و رویداد را باید
بشر نه دیر، به اعماق دل سپارد زود
(جلالی) ار چه غمین است، شاد دارد دل
به التفات و عنایات کردگار ودود
یزد ـ ۹۷/۱۰/۱۳